Kies kwaliteit en let op de glycemische index

20 juli 2016
Love it!

Zoals verschenen in Feeling magazine op 20/07/2016

Voor haar nieuwe boek trok Pascale Naessens naar Boston, voor een gesprek met drie van de meest vermaarde voedingsdeskundigen ter wereld. Tweede in de reeks: Walter Willett, de professor achter de glycemische index.

Zoals alle bezoekers van Harvard University wrijf ik even over de teen van John Harvard, de medeoprichter van de universiteit. Vandaar de blinkende schoen. Ik ben naar hier gekomen om Walter Willett te interviewen, een van de vaakst geciteerde en gerenommeerde voedingsdeskundigen ter wereld. Het was niet evident om een afspraak met hem te maken. Even was ik in paniek: ik kreeg maar een half uur en we vonden maar geen geschikt moment voor een gesprek. Uiteindelijk ben ik bij hem thuis in Cambridge beland en is het anderhalf uur geworden. Daarna verontschuldigde hij zich, omdat hij zijn vlucht moest halen voor een internationaal congres.

De voedingsdriehoek is achterhaald

Met zijn opvallende snor en lengte blijft de grijzende professor een indrukwekkende verschijning, maar zijn stem en pretoogjes maken hem zacht en toegankelijk. Willett is niet meer van de jongsten, hij heeft dus de visie op voeding zien veranderen. Vooral de laatste decennia is er veel veranderd, mede dankzij hem. Hij is een van de meest vooruitstrevende wetenschappers van zijn tijd.

Iedereen is nu met voeding bezig, maar waarom was een jonge kerel daar al 40 jaar geleden in geïnteresseerd?
Walter Willett: “Mijn ouders waren boeren in Michigan, mijn familie heeft trouwens nog altijd een landbouwbedrijf daar. Toen al zat ik in de 4-H Club (Head, Heart, Hands, and Health), dat was een club voor de jeugd, vooral kinderen van landbouwers. Je kon er kiezen tussen ‘veehouder’ of ‘groenteteler’, ik koos voor het laatste. Op school koos ik voor natuurwetenschappen. Later, toen ik geneeskunde studeerde, zette ik projecten rond voeding op. Na mijn studies woonde ik drie jaar in Tanzania. Daar werkte ik op gezondheidsproblemen rond voeding. Weer terug besloot ik om me nog meer te verdiepen in voeding en deed ik een doctoraat. Ik zag in dat we, als we iets van voeding wilden begrijpen, langetermijnstudies nodig hadden. Tot dan hadden we vooral kortetermijnonderzoeken, meestal op dieren of in testbuizen. Het gaf je een hint, maar geen beeld van wat voeding op lange termijn doet in het menselijk lichaam.”

* Dit zijn enkele fragmenten uit het artikel. Het volledige artikel kun je lezen via het PDF bestand hieronder.

‘Light-producten zijn geen goed idee omdat het vet vervangen wordt door suiker.’